• Hûn bi xêr hatin - - Malpera Gundê Tawliya - - Sayfamıza Hoşgeldiniz - - Tavlıören Köyü Sitesi






  •    

     


    ÇAV
    Nuh Ateş
        
          
    “Ronî xuyanîya dıgîne çêv; çav jî wana digîhîne însanan. 
    Guh vê deng e, devî kerr e, lê çav heytene û deng dike!
                   Johann Wolfgang Goethe

    Di sayê çavan da meri dibîne, dixune û tê digê. Çav xemla rindî û şuretîyê ne jî.
    Xenêbûn, hêrs rawûn, êş, xem, hez, nefret û hesret bi çavan jî têne nimandin.Yanê mîna ku şayîrê alman Goethe gotîye, çav deng dikin, peyama heytenin û didin.

    Çav di şîret, azar, lome, nifir, salixdanê û gotinên mezinan da jî derbas tewin. Çend nimune:

    Çavê li derîya, xwelî li serîya!

    Ez qurbana hêstirkên çavan!

    Îşqê çava birije!

    Çava bixum!

    Çav lê ketin, çav li rê, çav birrîn, çavreş, çasvsor, çavbirçî, çavfereh, çavtêr, çav pê va dan, çav qirkirin, çav gewr kirin, çavpêl......

    Çav tê ra qir kirin bi mena hîşmardayîne tê gotin. Dilketîyan berê li gunda bi dizkî çav di hev ra qir dikirin û bi çavqirkirinê ji hev ra peyam dişandin.

    Çav gewr kirin tê mena hêrsrawûn û azarkirinê. Kesekê ku hêrsrawûyî hêrsrawûna xe ya jî nerazîbûna xe  bi çav gewr kirine nîşan dide. Berê li gunda dê û bava ku em bên li kurikê xe, hers ratewû, wana di kurikan ra çav gewr dikirin. Wana qanikê çavên xe weng vedikirin ku gewrkî çavan xay dikir.
     
    Magî çavpêlo! Ji kesên ku emeli pê nawe û xerawî û heylazî jê tê payîn tê gotin.

    Ez di hen ferhengên kurmancî da (Îzolî, Farqînî, Enstîtuya Kurdî Frense) raste gotinen mina çavpêl, çav gewr kirin, çav qirkirin  nehatim. Li derên din hene tunene nizam, lê di kurmancîya Xelika da van gotinan hene.

    Şayîrên kurmanc yên ji Anatolîyê di şîêrên xe da şûn dane gotinên li ser çavan yan jî yên ku çav tê da derbas tewin.

    Nimune:

    Mem Xelikan di şîêra xe ya bi navê “Çavşîlanê” da qala çav lê rê bûnê dike:

    Çavşîlana min
    Jîyan bê te ne şêrîn e
    Çavên min li rê
    Dibe ku rêwîyek
    Silav û sifetekî te bîne...

    Seyfî Dogan di şîêre xe ya bi navê “Çay” da qala hêstirkên çavan dike:

    Îşev
    Ez dê bibim hevalê
    Şehîdên azadîyê
    Eger ku ez stuye xwe
    Li ber gorên wan xwar bikim
    Hêstirkên çavên minê
    Kincên minê reş wek yek kaxizên ku
    Li ber rojê zîwa bûyî pêtîyê vêxin...

    Xizan Şîlan jî di şîêre xe ya bi navê “Sewdaya Ber Dilê Min” da qala awirên çavan dike:

    Sewda ya ber dilê min
    Şewqa awirên çavên te
    Dibiriqîn, diçirisîn
    Di çavên min yên xemgîn da...

    Di kilameke kurmancên Anatolîyê ya bi navê “Bewrar” da qala çav lê ketinê tê kirin:

    Bewrar bewrar damekeve
    Ma çavê min li bejna tê kîbar nekeve
    Her ku çavê min li bejna te dikeve
    Janek dikeve serê min qe dernakeve...

    Di kilamên gelerî da û di yên ku hunermendên kurmanc yên Anatoliyê distrên da jî şorên bi çav der bas tewin:

    Di kilama Xelika ya bi navê “Gula Mamê” a ku Koma Xelika distrê da wer tê gotin:

    Destî xe oy di destî min ke
    Hîv ji me ra lêlê bez-gavek e
    Wan zalimna kî cêmêr e                                                                                               
    Ma bi çavî min li tê meske ...

    Di kilama “Avsar Kanî” ya ku Cejno distrê da qala çavrijînê tê kirin:

    Kanî kanî avsar kanî
    Bejna zirav wek siltanî
    Çavên xwedîyê te birijin
    Ku tu dane wî xizanî...

    Di kilama Kutuga “Çavreş” ya ku Murat kuçukavci distrê da qala rinda çavreş tê kirin:

    çavreşa min oyy bela serê min
    Estirka çavên min oyy şeva dilê min...

    Di kilameke hêla Sarizê ya ku Mehmet Bayrak berehkirî da jî qala çavê reş tê kirin:

    Çavê reşe reş dakine
    Ê merîyan serxoş dakine
    Were k`em herdu birevin
    Neçê gunan af dakine...

    Dayka min a rehmetî, Fata Hecîyê Hemê di kilama xe ya ku wê li ser lawê xe Hemîd yê ku bi kurşûnê çavê xe wenda kiriwûn wer tewê:

    Çavên çend in çavên çend in
    Brûyên di ser ra li govend in
    Pênc lawikên mine dinê hene
    Li herdê Hemîdî min îzbend in...

    Şayîrê meşhur Omar Heyam di çarîneke xe da qala horîyên çavreş kiriye û gotiye:

    Li cenetê horî hewûne, çavreş;
    Meya xaştir jî li wira wûye.
    Qe qalê meke, em ê zû va da li cenetê wûne:
    Mêz ke, li hêlekê yar, li hêla din şerew...

    Li ser çavan û dîyînê mi hekatek veng bihîstiwû:

    Li dohlekê xort diketine rû Gênco. Gênco yekî kal wûye. Di guna wî ra zewac bi destî dê û bava û mezinê qebîlê tewûne. Berzewacan di ber zewacê ji xêyrî cakê-ducara çûyîna dergîstîyê hevdu netedîne, xe ji ber hev û xasî û xezuran vedişartine. Yên ku ji yada dizewicîne heta şeva gêrdegê hev du qe netedîne.

    Gênco jî yek ji wana wûye, yane ji yada zewicîye. Lê dîsa jî ew î bi tale wûye, wî di ber dergîstî û zewacê jina xe, Seyran carekê bi şev dîye. Ew çûye dohleke li gundî wê. Li ber malê dohlê Seyran di ber ra derbas bûye.

    Xortekî gotiye, “Genco, malneketo çing te bi carekê dîyînê, ew ji dûredûr va Seyran bir û dile te kete wê?!”

    Gênco di bin da nemaye cewab dayîye û wer gotiye:

    “Heşe we nagênê. Erê mi Seyran di ber zewacê cake tenê dî, lê bi çavê hîngê. Hûn dizanin çavên hîngê çing wûn? Ew ê mîna durbînê wûn, bi şev jî tedîn. Min şivanti kiriye. Şivana bi şev rind tedîn. Me pez bi şev li çîya û banîyan diçêrand,dikişanda fêzê û şevin dikir. Me kevir kuçikên li ber nigan, gur û dizên çolan tedîn...

    Hêyfa çavên hîngê! Ku te bi wana bi şev li jinekê mêz dikir, te xarî û xetên bedenê wê tedîn!...”

       
       
     
     
    tavliören.Com © 2006 | designed by a-gentur