APE ÎW
Faik Balcı

Nizam çend sala ber vê, meha rijîyê ye. Ma xwedê qabûl bike, Apkê Îw jî rojî xwete girtîye. Dewdewê nîwro bi peya tere gûndî Altîlara û li wir Bîle Hesê Cane
Biwûne Newbara Altilara û gund şeşkîlometre ne.

Bilê Hesê Canê li mala kecika xwe ji ber hewîre û nên ledixe. Ape Iw dikewe Hûndir û rûtenê. Penç û dehe deka
sûn da Bile bang keca xwe dike:

-Keçê zû ke. Ape Îw î niha birçi ye.Jê ra çend kilorê bi rûn çêkin.
Ma bixwe.

Apê Îwê ve tewîze û tewê :

-Lo Bilo, Xwadekî bisêkine. Ez tû tiştki naxim. Him jî ez î niha bi roji me.

Bilê çex Ape Îw tiwe û tewê: .Weng tewe. Ew çi şor e. Niha tu yê bi seferi yî. Roji li te nakewe. Nanê xwe bixwe û zikê xwe jî rind têr bike.

Ape Îw î bi ser we tewê:

-Weng e? Roji niha li min nakawe? Ser ve pirsê kilorê bi rûn dixwe û zikê xwe jî rind têr dike û bi da jî çaya xwe wedixwe.

Paş xwarinê tengê li wir rûtenê û wedigire gund. Nêska mala xwe û diwe û seata xwe mêze dike. Çend deqa gi sûn da iftar e. Gûndîye rojî xwe jewkine. Dikewe mala xwe, tewine ku xorantê xwe li ber sifre ne.

Heman li sifre rûtenê û tewê:

-Hiro rojî bi min çiqas zor hat. Heyatê xwe da wiqas birçî newûm.